هر روز میلیون ها تن زباله در سراسر جهان تولید می شود، اگر این پسماندها در زمین باقی بماند ظرف یکسال دوبرابر مساحت قاره اروپا را آلوده می کنند و برای همیشه چرخه حیات را متوقف می سازند. تنها راه مقابله با این مشکل بازیافت دوباره آنها است.

وینا پرس – هر روز میلیون ها تن زباله در سراسر جهان تولید می شود، اگر این پسماندها در زمین باقی بماند ظرف یکسال دوبرابر مساحت قاره اروپا را آلوده می کنند و برای همیشه چرخه حیات را متوقف می سازند. تنها راه مقابله با این مشکل بازیافت دوباره آنها است.

به گزارش پایگاه خبری وینا پرس، بازیافت یعنی فرآیند تغییر مواد که به وسیله آن مصرف مواد اولیه خام و انرژی پایین آمده هوا، آب و خاک کمتر آلوده می شود. در قسمت سوم از معاهده جهانی کاهش زباله های مدرن «استفاده مجدد و بازیافت» به عنوان یک اصل دیده شده است و تمام کشورهای عضو سازمان جهانی محیط زیست ملزم به رعایت آن هستند.  

شاید از خود بپرسید چرا بازیافت تا این حد اهمیت دارد. برای یافتن پاسخ این سوال به نظری از افلاطون در ۴۰۰سال قبل از میلاد رجوع کردم. او در مطالعات خود به این نتیجه رسید که بشر برای ادامه حیات نیازمند ملزومات و کالاهای مختلفی است اما برای تولید آنها به منابع محدودی دسترسی دارد. افلاطون معتقد بود با انباشت زباله روی زمین محدودیت های انسان بیشتر و ادامه حیات بسیار سخت و دشوار می شود. راه حل او تولید زباله کمتر و استفاده مجدد از آنها بود. 

شیشه، کاغذ، فلز، چوب، پلاستیک، منسوجات و لوازم الکترونیکی از جمله کالاهای قابل بازیافت به شمار می روند. برخی از آنها به مرور زمان جذب طبیعت می شوند اما برخی دیگر برای میلیون ها سال روی زمین باقی می مانند و حیات سایر موجودات زنده را به خطر می اندازند. علم بازیافت این مشکل را برطرف می کند.

زندگی در کلان شهری چون تهران همواره با مشکلاتی نظیر تولید انبوه زباله مواجه است. تراکم ساخت و سازها آنقدر زیاد شده که دیگر جایی برای دفع زباله ها وجود ندارد پس باید با صرف زمان زیاد و هزینه ای هنگفتی دور ریختنی ها را به دور دست ترین نقاط شهر منتقل کرد.

اجرای طرح جداسازی پسماندهای خشک از مبداء راه حل موثری است زیرا به کاهش حجم و هزینه های مربوط به جمع آوری و انتقال زباله منجر می شود. برای این منظور از شهروندان خواسته می شود با تفکیک زباله های خشک از زباله های تر امکان تبدیل آنها به محصولات قابل استفاده را فراهم کنند.

جالب است بدانیم در مناطق شهری راسته ها و گذرهای تجاری متعددی وجود دارد که هر کدام تولیدکنندگان عمده پسماند محسوب می شوند. اغذیه فروشی ها مهمترین آن بشمار می روند که روند فعالیت آنها با تولید انواع پسماند گره خورده است. جالب است بدانید، ۱۵ درصد ساندویچ یا پیتزایی که می خوریم در نهایت راهی سطل های زباله می شود. آنها ترکیباتی از جنس کاغذ، پلاستیک، فلز و شیشه دارند. در گذشته اغذیه فروشی ها این پسماندها را در گوشه خیابان یا سطل های زباله رها می کردند یا آنها را به (زباله جمع کن ها) می فروختند تا در کارگاه های غیرمجاز به ضایعات قابل استفاده تبدیل شود.

از سال ۱۳۹۵ طرح جدیدی با همکاری مناطق و نواحی شهرداری و اصناف شاغل در راسته های تجاری و بازارهای پایتخت آغاز شد با این هدف که زباله های آنها به روشی هدفمند جمع آوری و به مراکز رسمی پردازش و بازیافت انتقال داده شود. در این طرح خودروهای مخصوص حمل پسماندهای خشک سه نوبت در روز به راسته های تجاری مراجعه و نسبت به جمع آوری دور ریختنی ها اقدام می کنند.

بررسی کارشناسان سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران نشان می دهد با اجرای این کار میزان تردد خودروهای جمع آوری پسماند کاهش یافته و از مصرف سوخت بیشتر، آلودگی هوا و ترافیک معابر کاسته شده است. علاوه بر آن با مدیریت پسماندهای خشک از رواج پدیده زباله دزدی و بازیافت غیراصولی نیز آنها جلوگیری شد.   

در شهرتهران روزانه بالغ بر ۹۵۰۰ تن پسماند خانگی و ۶۵ هزار تن نخاله ساختمانی تولید می شود که با تکمیل چرخه مدیریت پسماند بخش زیادی از مواد قابل استفاده پس از بازیافت اصولی دوباره به چرخه مصرف بازگردانده می شود.

نویسنده: محمد جواد نعمتی